Yukon Quest: Wyścig psich zaprzęgów

yukonquest
Mike King

Człowiek i pies mają do pokonania 1000 mil w Yukon Quest, najtrudniejszym i najniebezpieczniejszym wyścigu psich zaprzęgów na świecie.

Whitehorse w Kanadzie – latem jest jednym z najczęściej odwiedzanych miasteczek, w zimie zaś, staje się prawie opuszczone przy minus 25 stopniach. Wszystko zmienia się wraz z rozpoczęciem Yukon Quest, kiedy kilkaset osób gromadzi się, aby oglądać wyścig psich zaprzęgów. 14 psów Tima Mowry`ego szaleńczo szarpie uprząż.  5 osób próbuje utrzymać je na miejscu. Ale pewnie i tak ktoś powie, że psy zostały zmuszone do biegu.

Psy Husky uwielbiają biegać. W tym wypadku mają przed sobą 1600 kilometrów do pokonania. “Trzy, dwa, jeden, start” 14 psów wyrywa się do przodu przy okrzykach wiwatującego tłumu. 500 metrów nieustającego aplauzu, a potem zostają same, ich jedynym towarzyszem jest Maszer, jak fachowa nazywa się człowieka kierującego zaprzęgiem. Ich celem jest dotarcie na metę.

Punkty kontrolne

Pierwszym z siedmiu punktów jest Carmacks. 63-letni Mc Mullin, najstarszy uczestnik wyścigu, najpierw musi sprawdzić wyposażenie: śpiwór, rakiety, siekierę i buty śniegowe. Także psy mają specjalne buty dla psa, ponieważ w tak niskiej temperaturze śnieg działa na ich delikatne łapy jak papier ścierny. Każdy pies jest badany przez weterynarza. Jeżeli któryś z nich cierpi na silną biegunkę, odwodnienie czy jego łapy są zbyt poranione, kończy swój udział w wyścigu.

Rasy psów

Większość psów biorących udział w Yukon Quest  to Husky syberyjskie. Początkowo rasa ta była wyśmiewana z powodu ich delikatnej budowy w porównaniu z psem rasy malamut alaskański. Podejście zmieniło się jednak, kiedy psy tej rasy zaczęły ustanawiać coraz większe rekordy szybkości w wyścigu. Obecnie trudno wyobrazić sobie zawody bez tych charakterystycznych psów, o oczach często w dwóch różnych kolorach.  Jednak jako pies domowy, Husky niekoniecznie się sprawdza. Nie jest on raczej dobrym stróżem domu, a ponadto, potrzebuje mnóstwo wolnej przestrzeni.

Dystans między zawodnikami

Odległości pomiędzy drużynami zwiększają się codziennie. Trzeciej nocy są to już jakieś kilka godzin. André Nadeau, Frankofoński – Kanadyjczyk, tłumaczy łamanym angielskim, że dla swojego miasta Quebec, chciałby dotrzeć do Dawson jako pierwszy. Tego nie dokonał jeszcze żaden maszer z Alaski czy Jukonu. 3 godziny później Bruce Lee pałaszuje swój zasłużony stek w punkcie kontrolnym  Scroggie Creek i mówi, aby obudzić go za 2 godziny, gdyż musi wyprzedzić Nadeau`a. Ale stosunkowo krótka pauza na nic się zdaje, następnego wieczora, po 463 milach, André Nadeau dociera jako pierwszy do historycznego miasteczka Dawson i zdobywa 4 uncje złota.

Przeprawa przez zamarznięte wody rzeki Jukon

Po 36 godzinach zmagań trzeba przeprawić się przez rzekę Jukon,  pokrytą metrową warstwą lodu. Czasem lód wytrzymuje, jednak często zdarza się, że warstwa łamie się pod ciężarem zaprzęgu. W większości wypadków, drużynie udaje się uratować i dotrzeć przemarzniętym do następnego punktu kontrolnego.  Jednak w 1993 weteran Bruce Johnson zatonął wraz z całym swoim zaprzęgiem.Psi zaprzęgPrzejmowanie prowadzenia

Dla liderów wyścigu właśnie teraz zaczyna się walka. Bruce Lee znajduje się tylko godzinę za Nadeau, a odległośc od plasującego się na trzecim miejscu Paddy Santucciego to aż 10 godzin i nie jest on już prawie żadnym zagrożeniem. W punkcie kontrolnym Circle, Bruce po raz pierwszy obejmuje prowadzenie. Teraz przed nim największy sprawdzian, w Eagle Summit temperatura spada poniżej 30 stopni, a burza sprawia, że odczuwalna temperatura to minus 45.  Przez śnieg i gęstą mgłę maszerzy nie są w stanie zobaczyć psów prowadzących zaprzęg. Na ich brodach tworzą się sople. Kto prowadzi? Tego nie wie nikt. Nikt niczego nie widzi.

Ostatni dzień wyścigu

Ostatni dzień rozpoczyna się niespodziewanie: świeci słońce i nie wieje wiatr. Tempo jest ogromne i liderzy muszą prowadzić zaprzęgi ostatnimi siłami. Nadeau nadrobił kilka godzin i depcze Bruce`owi po pietach. Ten, zauważając to, przyspiesza. Jest pewny, że ma szybszy zespół, ale jak duża jest jego przewaga? Jak okazuje się po 11 dniach, 11 godzinach i 23 minutach, odległość była zbyt duża: Bruce Leei jego psy przekraczają linię mety jako pierwsi.

Dodaj komentarz